Marisa Vandeneynde

NR. 22

Ik ben Marisa Vandeneynde, 60 jaar en woon in de Schoterse bossen, Tessenderlo. Mijn beroep is Maatschappelijk Assistent (Vormingswerk) maar vanwege een fysieke conditie heb ik helaas mijn professionele loopbaan vroegtijdig moeten stopzetten. Ik doe nu licht vrijwilligerswerk. Maar fysiek niet fit wil niet zeggen dat ik uitgeblust of verslagen in het leven sta. Tal van interesses, bekommernissen en passies typeren mij en inspireren mijn verdere (zoek)tocht doorheen het leven.

“We do not inherit the Earth from our Ancestors; We borrow it from our Children”

Thema’s die altijd op mijn steun, enthousiasme, onderzoek en verdieping kunnen rekenen, en waar ik bovendien heel graag over praat, zijn o.a.:

  • Duurzaamheid in al zijn aspecten: wonen, reizen, ondernemen,….
  • De natuur en in het bijzonder bomen en bossen,
  • Bescherming van alle dieren en het aan de kaak stellen van de oer-gruwelijke vleesindustrie,
  • Innovatieve (samen)woonvormen, ook specifiek voor senioren,
  • Voeding: het belang van bio voeding, korte keten, plantaardige voeding, voeding en kruiden als medicijn, experimenteren met gerechten en bereidingswijzen, … en niet te vergeten: het heerlijk degusteren,
  • Het belang van stilte en het heilzaam effect ervan,
  • Verdieping in natuurlijke genees- en behandelingsmethodes,
  • Een basisinkomen voor iedereen als antwoord op vele maatschappelijke pijnpunten,
  • Verder verdiep ik me graag in onderzoeken betreffende vaccinaties, straling en de 5G die op komst is, chemtrails, gmo’s, en tal van andere onderwerpen die helaas nog te vaak in het ‘conspiracy’- hokje geduwd worden,  
  • En daarnaast ben ik een echte boekenwurm, geniet ik van kleine klusjes in mijn eigen bos, ben ik steeds te vinden voor een diepgaand of filosofisch gesprek bij een lekker drankje en vind ik het heerlijk om met breipriemen of haaknaald leuke dingen te creëren.

En waar ik graag enkele extra gewichtige woorden aan besteed is het volgende:

Als bewoner van de Schoterse bossen ben ik een directe getuige van de brutale plundering van natuurschoon en het spoor van verminking  dat de jaarlijkse, steeds verder oprukkende bomenkap teweeg brengt. Wat achterblijft is een ravage. Van opruiming, herstel of nieuwe aanplantingen is geen sprake. Deze trend  moet dringend stoppen en plaats maken voor een beleid dat bomen en bossen beschermt , opwaardeert en waar mogelijk uitbreidt.